Ik ben ervan overtuigd dat de Bijbel een historisch betrouwbaar boek is en dat het waar is wat de Bijbel ons verteld over God en ons. God schiep ons als volmaakte mensen, om Hem lief te hebben en in gehoorzaamheid met Hem te leven. Wij hebben er echter voor gekozen om dat niet te doen. Daarmee hebben wij ervoor gezorgd dat het kwaad de wereld binnenkwam en hebben wij Gods goede schepping bedorven. In plaats van God hebben wij nu onszelf lief en leven wij zoals we zelf graag willen: gericht op ons eigen voordeel. Door onze ongehoorzaamheid en afkeer van God moeten wij sterven en hebben wij het verdiend om daarna eeuwig in de hel te zijn. God heeft er alle recht toe om ons voor altijd de gevolgen van onze ongehoorzaamheid en onwil te laten dragen.

Maar dat is niet alles wat de Bijbel ons laat zien. God heeft de wereld die Hij schiep zo lief gehad, dat Zijn Zoon Jezus naar deze aarde kwam, opdat iedereen die in Hem gelooft niet gestraft wordt, maar door Hem wordt gered en eeuwig leeft. God werd mens, overwon de dood en droeg de straf voor allen die in Hem geloven. Dat is de kern van het christelijk geloof. Door te vertrouwen op God in plaats van jezelf en te geloven in Jezus, ontvang je vergeving en eeuwig leven in plaats van de straf die je verdient.

Door de eeuwen heen hebben christenen – de volgelingen van Jezus – deze geweldige boodschap doorgegeven zodat deze vandaag ook jou bereikt. Als je deze gelooft, dan ontvang je vergeving en eeuwig leven en ben je gered. Geef je afkeer van God toe, vertrouw Hem en geloof in Jezus voor de rest van je leven. Je zult ontdekken dat je dan verandert: je krijgt God lief, gaat met Hem leven en Zijn wil doen. Er ontstaat een relatie met Hem en je krijgt andere mensen lief. Dan draait niet alles meer om jou, maar om leven in liefde tot God en je naaste.

Dit is waar het christelijk geloof ten diepste over gaat en dat is misschien nieuw voor je. Wil je meer weten over Jezus, de Bijbel of geloven? Je vragen of twijfels delen? Plaats dan gerust een reactie of stuur een berichtje.

Niet zelden was een bloeiende huisgodsdienst een kenmerk van geestelijke opwekking. Binnen de kring van het gezin werd God gediend en gezocht ‘om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is’ (Rom. 12:2). De gezinsleden kwamen meerdere malen per dag bijeen om gezamenlijk de Bijbel te lezen, te bidden en God de lof toe te zingen en werden zo versterkt in gehoorzaamheid en liefde tot Hem. Voor aanvang van de zondagse samenkomsten kwamen de gezinsleden bijeen om een zegen te vragen voor de dienst en na afloop spraken ze over het Woord van God dat tot hen gekomen was. Men zong psalmen, bereidde zich voor op de kerkdiensten en ouders spraken met hun kinderen over de preek.

Nu de kerk in het geseculariseerde Nederland meer dan ooit gebukt lijkt te gaan onder de verleidingen van de wereld en de individualisering van de geloofsbeleving en -beoefening, schreef ik een opstel als pleidooi voor een herontdekking en herwaardering van de christelijke huisgodsdienst: het samen dienen van God in het christelijk huisgezin of huishouden. Veel waardevolle literatuur waarbij we te rade kunnen gaan voor de praktijk van de huisgodsdienst gaat over de opvoeding van kinderen rondom het Woord van God. Omdat de aanwezigheid van kinderen in een huishouden vandaag de dag lang niet altijd vanzelfsprekend is en er meerdere soorten huishoudens denkbaar zijn, richt mijn opstel zich niet specifiek op de godsdienstige opvoeding van kinderen, maar beschrijft het een invulling van de huisgodsdienst die in elk christelijk gezin of huishouden gestalte kan en misschien wel zou moeten krijgen. Deze invulling is gebaseerd op het leven en werk van de Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer (1906-1945). Zijn in Gemeinsames Leben geboekstaafde ervaringen uit het predikantenseminarium in Finkenwalde bieden waardevolle handreikingen voor het gemeenschappelijk dienen van God.

Een beknopte biografie beschrijft Bonhoeffers weg naar Finkenwalde en schetst hoezeer zijn leven en theologie met elkaar verbonden waren. Zijn handreikingen uit Gemeinsames Leben zijn aansporingen ‘opdat u onberispelijk en oprecht zult zijn, kinderen van God, smetteloos te midden van een verkeerd en ontaard geslacht, waaronder u schijnt als lichten in de wereld, door vast te houden aan het Woord van het leven’ (Fil. 2:15,16).

Download het opstel

Op basis van deze passage uit Paulus’ brief aan de Romeinen ontstond in de vroege kerk het christelijke dogma over de erfzonde – de zondige natuur van de mens. Een geloofsovertuiging die in de daaropvolgende eeuwen door velen op verschillende wijze geïnterpreteerd, uitgelegd en betwist is. De Amerikaanse filosoof en theoloog Jonathan Edwards (1703-1758) schaarde zich onder de verdedigers van het dogma. Edwards leefde in de eeuw van de Verlichting. Het gedachtegoed van deze brede, intellectuele denkbeweging die in de 18e eeuw West-Europa domineerde, werd bepaald door begrippen als rede, vooruitgang en natuur.  Deze geesteshouding resulteerde in een rationele aanval op de christelijke theologie als een poging om met behulp van de filosofie het christendom als redelijke godsdienst voor te stellen. Aanhangers van deze ‘natuurlijke religie’ – de zogenaamde deïsten – betoogden dat het christelijk geloof niet gebaseerd is op historische openbaring en geloof in bovennatuurlijke waarheden, maar op godsdienstige en morele principes die wij via de rede aangereikt krijgen en kunnen kennen. Sommigen stelden dat God de wereld schiep en dat de natuur vervolgens zonder Zijn betrokkenheid de geschapen natuurwetten volgt.

Met The Great Christian Doctrine of Original Sin Defended (1758) mengde Edwards zich in de filosofische en theologische discussie van zijn tijd. In zijn verhandeling over de erfzonde verdedigt Edwards het fundamentele dogma van de zondige natuur van de mens en dat door de val in Adam ieder mens schuldig is voor God, niet alleen om zijn eigen zonden en niet door imitatie, maar door erfenis. In een opstel over Edwards theorie over erfzonde laat ik zien wat deze inhoudt en hoe hij tot deze overtuiging kwam. Het sluit af met een korte evaluatie van zijn visie.

Download het opstel

Als Samuël Bethlehem binnenloopt, komen de oudsten van de stad bevend naar hem toe en vragen of ze blij kunnen zijn met zijn komst. Samuël bevestigd dat en verteld hen dat hij gekomen is om een offer te brengen. Hij nodigt hen uit en draagt hen op zich voor te bereiden. Ook Isaï en zijn zonen nodigt hij uit.

Als ze bij elkaar gekomen zijn voor het offer en Samuël Eliab ziet, is hij ervan overtuigt dat Eliab de nieuwe koning moet worden. Maar de Heer geeft aan dat hij niet naar de buitenkant moet kijken. Het gaat namelijk niet om wat de mens ziet, maar om wat God ziet. Mensen beoordelen elkaar op wat ze zien, maar de Heer kijkt naar het hart. Zo gaat het ook met de andere zonen van Isaï die hij aan Samuël voorstelt. Daarom vraagt Samuël of Isaï nog meer zonen heeft. Isaï vertelt hem dat zijn jongste zoon er niet is en dat hij op de schapen past. Samuël laat hem halen want zonder hem gaan ze niet beginnen. Iemand haalt hem op en dan laat de Heer Samuël weten dat hij deze jongen – David – tot koning moet zalven. Samuël zalft hem te midden van zijn broers. Vanaf dat moment is God Zelf met zijn Geest bij David.

We leren uit dit gedeelte dus dat God naar je hart kijkt. Maar wat zag Hij dan bij David? In 1 Samuël 13:14 lezen we hoe Samuël tegen Saul verteld dat God een man naar Zijn hart heeft uitgezocht om koning te zijn over Zijn volk: David. Niet omdat hij zo’n volmaakte man was. Door zijn eigen verlangens te volgen viel hij tijdens zijn leven in grote zonden. Maar door God te gehoorzamen kon hij grote dingen doen. Hij had God lief en was bereid Hem te volgen.

Wat ziet God als hij naar jouw hart kijkt? Ben je zoals Saul of zoals David? Gehoorzaam of ongehoorzaam? Voor anderen zie je er misschien aantrekkelijk of succesvol uit. Misschien vergelijk je jezelf ook wel met anderen en kijk je vooral naar hoe zij overkomen – naar de buitenkant dus. Maar vergeet niet dat God verder kijkt: naar het hart. Het gaat erom dat jouw hart erop gericht is om Hem lief te hebben en te gehoorzamen. Alleen zo kun je een gezegend en zinvol leven leiden tot eer van Hem.